I see a people…

multi-cultural-face-blog (2)

Soms lees je een boek wat je vervolgens nog een keer leest, en nog een keer. Je blijft het herlezen omdat je er elke keer weer nieuwe dingen in ontdekt. Omdat het je elke keer weer opnieuw inspireert, bemoedigt, uitdaagt. Een van die boeken is voor mij ‘Streams of living water’ van Richard Foster. In dit boek pleit Foster voor een (her)waardering voor en leren van de verschillende tradities van het christelijk geloof wereldwijd en door de eeuwen heen. Hij onderscheidt 6 ‘stromen’:

The Comtemplative tradition, die ons uitdaagt intimiteit met God te zoeken in stilte en afzondering, in gebed en meditatie op het Woord.

The Holiness tradition, die ons aanmoedigt steeds meer te worden als Jezus.

The Charismatic tradition, die ons uitnodigt de volheid van de Geest te zoeken en te beseffen dat Zijn gaven ook voor vandaag bedoeld zijn.

The Social Justice tradition, die ons herinnert de handen en voeten te zijn van onze God van gerechtigheid, door voor kwetsbaren op te komen en te zorgen.

The Evangelical tradition, die de kracht van het Woord en de noodzaak tot verkondiging van het evangelie benadrukt.

The Incarnational tradition, die ons leert dat alles in ons leven, niet alleen ‘geestelijke zaken’ maar net zo goed eten, werken en spelen tot de eer van God gedaan kunnen worden en dus ‘heilig’ zijn.

Ik ben het helemaal met Foster eens dat we meer zullen ervaren van Gods overvloedige leven als we openstaan voor wat elk van deze tradities ons laat zien van Hem. Geen van deze stromingen is bedoeld op zichzelf te staan. Ze vullen elkaar juist aan, houden elkaar in een noodzakelijk evenwicht en laten ons zien waar we zelf ‘blind spots’ hebben in het lezen van de Bijbel.

Dit is de afgelopen negentien jaar ook mijn ervaring geweest  als volgeling van Jezus. Zo namen mijn charismatische Latino collega’s in de Shelter me  bij de hand in passievolle aanbidding. Kreeg ik meer ontzag voor Gods mysterie door een weekend door te brengen met een aantal Oosters-orthodoxe monniken in het Brabantse St. Hubert. Daagden Afrikaanse medestudenten met pinksterachtergrond op Tyndale Seminary  me uit geestelijke strijd serieus te nemen. Leerde ik van zigeuner-gelovigen in de Bulgaarse bergen Jezus vrijmoedig te vragen om genezing.  Erfde ik van m’n Groningse gereformeerde familie een gezond stukje nuchterheid in geloof. En leerde ik van Amerikaanse evangelical vrienden niet te klein te denken van wat God kan en wil doen…

Daarom vind ik het ook zo bevredigend als voorganger in Crossroads te dienen, een christelijke gemeenschap met meer dan 40 verschillende nationaliteiten, met tal van (non)kerkelijke achtergronden, van rooms-katholiek tot baptist, van christelijk-gereformeerd tot charismatisch. Een gemeenschap waar we proberen oog te hebben voor elk van bovenstaande inzichten, om zo Jezus te eren en mensen te dienen.

Is het eenvoudig? Nee! Is het de moeite waard? Absoluut!

“I see it happening, this great new gathering of the people of God. I see an obedient disciplined, freely gathered people who know in our day the life and powers of the kingdom of God.

I see a people of cross and crown, of courageous action and sacrificial love.

I see a people who are combining evangelism with social action, the transcendent Lordship of Jesus with the suffering servant Messiah.

I see a people who are buoyed up by the vision of Christ’s everlasting rule, not only imminent on the horizon, but already bursting forth in our midst.

I see a people… I see a people… even thought it feels as if I am peering through a glass darkly.

I see a country pastor from Indiana embracing an urban priest from New Jersey and together praying for the peace of the world. I see a people.

I see a Catholic monk from the hills of Kentucky standing alongside a Baptist evangelist from the streets of Los Angeles and together offering up a sacrifice of praise. I see a people.

I see social activists from the urban centers of Hong Kong joining with Pentecostal preachers from the barrios of Sao Paulo and together weeping over the spiritually lost and the plight of the poor. I see a people.

I see laborers from Soweto and landowners from Pretoria honoring and serving each other out of reverence for Christ. I see a people.

I see Hutu and Tutsi, Serb and Croat, Mongol and Han Chinese, African-American and Anglo, Latino and Native American all sharing and caring and loving one another. I see a people.

I see a people, I tell you, a people from every race and nation and tongue and stratum of society, joining hearts and hands and minds and voices declaring,

Amazing Grace! How sweet the sound –
That saved a wretch like me!
I once was lost but now am found,
Was blind but now I see.”

Yes!

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s