Emile Roemer is hot. Hij leidt de SP nog maar 10 maanden en was daarvoor de grote onbekende, maar is inmiddels door het publiek tot politicus van het jaar verkozen en heeft de SP deze week in de peilingen van Maurice de Hond voor het eerst in de geschiedenis tot de grootste partij van Nederland gemaakt. Ik zal niet zo snel op de SP stemmen, maar ik ben erg onder de indruk geraakt van Roemer. En ik denk dat ik en anderen christenen met mij nog wel het een en ander van deze sympathieke socialist kunnen leren:
Authentiek
Of hij nu folders staat uit te delen op straat of met premier Rutte aan het debateren is, Roemer is volledig zichzelf. Hij probeert z’n Brabantse accent niet te verbloemen en hij poedert z’n appelrode wangen niet wit. Hij is echt. Authentiek. En dat blijkt de voornaamste reden dat hij verkozen is tot politicus van het jaar. In de wereld van spindoctors en namaak wimpers verlangt men steeds meer naar wat echt is.
Hoe echt zijn wij? Geven we eerlijk toe dat we ook nog regelmatig onderuit gaan, moe zijn en het soms allemaal even niet meer weten, of presenteren we onszelf (onbewust) als supermensjes die, natuurlijk met de hulp van God, boven de aardse worstelingen zijn uitgegroeid?
Humor
Roemer heeft humor. Televisie zender Comedy central heeft onderzoek laten uitvoeren wie volgens de kiezers van alle politici het meeste humor heeft, en je raad het al: Roemer won met vlag en wimpel, ruim voor Alexander Pechthold. Helaas voor de CU kwam Rouvoet als minst humoristisch uit de bus…
Natuurlijk heeft humor met een bepaald karakter en aanleg te maken. Iemand die heel serieus is aangelegd moet niet geforceerd allerlei grappen proberen te maken. Toch denk ik dat veel christenen wel een stoomcursus humor van Roemer zouden kunnen gebruiken. We hebben namelijk de neiging onszelf wel heel serieus te nemen, en kunnen maar moeilijk om onszelf of onze soms wel erg (wereld)vreemde gebruiken lachen. Wat dat betreft bewijst de satische site Goedgelovig christelijk Nederland een grote gunst. Natuurlijk moeten we God absoluut serieus nemen. Maar onszelf als gelovigen niet per se. Met een beetje meer humor en zelfrelativering zou het contact met andersdenkenden een stuk soepeler lopen en onstaan er contacten die wie nooit voor mogelijk hadden gehouden.
Begrijpelijke taal
Roemer is altijd de basisschool leraar uit Boxmeer gebleven. Waar andere politici zich verliezen in wollig en ingewikkeld taalgebruik, is Roemer in staat ingewikkelde zaken begrijpelijk te verwoorden. Hij spreekt de taal van de straat, van de straatveger, van de Jumbo caissière. Hij weet uit te leggen waar de SP voor staat. Wat ze geloven. Waar ze voor gaan.
In hoeverre zijn wij in staat ons geloof uit te leggen in een taal die de mensen om ons heen begrijpen? Ik vrees dat we ook hier nog heel veel te leren hebben. Welke Nederlander zonder kerkelijke achtergrond begrijpt nog iets van begrippen als ‘zonde’, ‘plaatsvervangend offer’, ‘het bloed van Jezus reinigt ons’? Hoe waar deze woorden ook voor ons zijn, we zullen dit toch echt op een toegankelijke en relevante manier moeten vertalen. De passion uitvoering van de EO of De torrie van Mattie van Daniël de Wolf laten zien hoe het kan.
Sociaal
Natuurlijk is Roemer sociaal, zul je zeggen. Hij is immers socialist. Toch is dat niet zo vanzelfsprekend. Ook in de linkse hoek zitten genoeg narcisten, egotrippers en ijskonijnen. Roemers voorganger Marijnissen stond bijvoorbeeld bekend om z’n keiharde opstelling naar andersdenkenden toe, ook binnen z’n eigen partij. Hij ging, indien nodig, over lijken. Roemer niet. Hij is een verbinder. Is respectvol naar anderen. Brengt vriend en vijand bij elkaar. Kan net zo goed overweg met Cohen als Rutten. Maakt in z’n (geboren en getogen) woonplaats Boxmeer nog steeds een praatje op straat met jan en alleman.
Hoe sociaal zijn wij? Staan wij er om bekend verbinders te zijn zijn in de samenleving? Als degenen die vriend en vijand lief hebben? Kennen mensen ons als hen die het beste willen voor de straat, buurt, stad? En ook bereid zijn daar de mouwen voor op te stropen?
Ik hoop ‘t. Ik zie veel mooie dingen gebeuren, via organisaties als Stichting Present of Serve the City. Kerken die zich bekommeren om hun buurt. Christenen die op hun werk bekend staan als vredestichters. Volgelingen van Jezus die op de bres staan voor moderne slaven of bijstandmoeders. Toch is het aantal PVV stemmers onder (met name traditionele) christenen schikbarend hoog. En staan christenen er nou niet echt om bekend als de meest tolerante mensen op aarde. Genoeg ruimte voor groei dus.
Emile, blijf alsjeblieft jezelf, ook als je straks minister-president bent. Blijf ons inspireren. Je wordt bedankt!
Mooi geschreven !
Ik ben al jaren lid van de Socialistische Partij.
Vaak denk ik dat de SP Christelijker is in haar standpunten dan menig zich Christelijk noemende partij.
Rechtse partijen vind ik vaak egoïstische standpunten hebben,als zij het zelf maar goed hebben.
Het verbaasd mij dan ook altijd weer dat zich Christenen noemende zich dan ook in het rechtse kamp scharen.
Dat zij bijvoorbeeld de Apartheid in Zuid Afrika steunden vond ik werkelijk verbazend.
Veel mensen die tegenwoordig SP stemmen zijn gelovig.
Dat het CDA, en de Partij van de Arbeid in elkaar storten is zonder meer het gevolg van hun eigen dwalingen.
Het kleine broertje SP wijst ze straks de weg,en reken maar dat ze zich dan zullen gaan schamen………..